Մատթեոս 21:11

Երուսաղեմի ժողովուրդը, տեսնելով Հիսուսի հրաշալի մուտքը և լսելով Նրա գործերի մասին, Նրան կոչում է «մարգարե»՝ ճանաչելով որպես Աստծո կողմից ուղարկված անձ, սակայն դեռ ամբողջությամբ չհասկանալով Նրա աստվածային ինքնությունը։ Այս խոսքը ցույց է տալիս մարդկային հավատքի առաջին աստիճանը՝ ճանաչել Քրիստոսին որպես ուսուցիչ և զորավոր գործերի կատարող։ Սակայն իրականում Նա ոչ միայն մարգարե է, այլ հենց այն խոստացված Մեսիան, որին մարգարեները հռչակել էին։ Նազարեթից լինելը, որ աշխարհիկ չափով համեստ ծագում էր, ընդգծում է Աստծո փրկարար ծրագրի խոնարհ բնույթը, որովհետև Փրկությունը գալիս է ոչ փառքով, այլ հեզությամբ։ Այս դրվագում ժողովուրդը խոստովանում է ճշմարտության մի մասը և այդ խոստովանությունը դառնում է կամուրջ դեպի Հիսուսի աստվածային ճանաչումը, երբ մարդկային զարմանքը պիտի փոխարինվի հավատքով։