Մատթեոս 19:9
Եվ Ես ասում եմ ձեզ, որ ամեն մարդ, ով արձակում է իր կնոջն առանց պոռնկության պատճառի, և ուրիշ կնոջ է առնում, շնություն է գործում։ Եվ այն մարդը, որ առնում է արձակված կնոջ, նույնպես շնություն է գործում» (Մտթ. 5.31)։
Հիսուսն այստեղ ամփոփում է ամուսնալուծության վերաբերյալ Աստծո ճշգրիտ դիրքորոշումը՝ նշելով միայն մեկ բացառություն, որի պարագայում բաժանումը և նոր ամուսնությունը մեղք չի համարվում, այն է՝ պոռնկությունը (ամուսնական անհավատարմությունը)։ Եթե տղամարդը արձակում է իր կնոջն առանց այդպիսի ծանր պատճառի, ապա թե՛ ինքը և թե՛ հաջորդ ամուսինը ում հետ ունի նոր հարաբերություն, կատարում են շնություն, այսինքն՝ խախտում են Աստծո պատվիրանը։ Այս խոսքն ի ցույց է դնում Հիսուսի վարդապետության խստությունն ու խոր բարոյականությունը։ Նա ոչ միայն ամուսնալուծությունն է դատապարտում, այլ՝ նոր հարաբերությունները, եթե դրանք հիմնված են նախկին միության ապօրինի քանդման վրա։ Դրանով նորից հաստատվում է, որ ամուսնական ուխտը սուրբ է և կարող է թույլատրվել բաժանություն միայն այն դեպքում, երբ արդեն իսկ խախտվել է պոռնկությամբ։ Հիսուսն այս կերպ կանխում է ժամանակի մեջ տարածված սովորույթ, երբ տղամարդիկ բաժանվում էին իրենց կանանցից գրեթե ցանկացած պատրվակով։ Նա վերականգնում է ամուսնության գաղափարը՝ որպես սրբություն, պատասխանում է փարիսեցիների բոլոր հնարավոր շահարկումներին և ցույց է տալիս, որ օրինականը դեռ կարող է լինել մեղսավոր Աստծո առաջ, եթե չի համապատասխանում Նրա սուրբ կամքին։