Մատթեոս 19:6

Այս խոսքերում Հիսուսը ամուսնության հիմքը վերադարձնում է արարչական սկզբին (Ծնն. 1:27, 5:2) ՝ ցույց տալով, որ ամուսնությունը մարդկային պայմանավորվածություն չէ, այլ Աստծուց սահմանված միություն։ Արու և էգ ստեղծվելու հիշատակումով Նա ընդգծում է, որ ամուսնությունը կառուցված է փոխլրացնող հարաբերության վրա, իսկ «թողնելը» և «միանալը» նկարագրում են նոր, առաջնային ու բացառիկ կապի ձևավորումը։ «Մեկ մարմին լինելը» ոչ միայն ֆիզիկական, այլ ամբողջական կյանքի միություն է՝ ներառելով սիրտը, կամքը և պատասխանատվությունը։ Եզրափակիչ խոսքը՝ «ինչ որ Աստված միացրեց, թող մարդը չբաժանի», հստակեցնում է, որ այս միությունը կրում է աստվածային իշխանություն և սրբություն, ուստի չի ենթարկվում մարդու կամայականությանը։ Այսպիսով Քրիստոսը պաշտպանում է ամուսնության անքակտելիությունը՝ այն ներկայացնելով որպես հավատարիմ սիրո, փոխադարձ նվիրման և Աստծո կամքին հնազանդ կյանքի ճանապարհ։