Մատթեոս 19:17

Այս համարում Հիսուսը իր հարցադրումով (« Ի՞նչու ես ինձ բարի կոչում.») ցույց է տալիս, որ իսկական բարությունը միայն Աստծունն է, իսկ եթե իրեն «բարի» է կոչում, ապա պետք է ընդունի նաև Նրա աստվածային բնույթը։ Նա կարծես ասում է, «Մտածել ե՞ս թե ինչու ես ինձ բարի կոչում, թե պարզապես ձևականություն ես անում»: Սա անուղղակի հորդոր է ճանաչել Նրա աստվածությունը։ Հետո Հիսուսը պատասխանում է երիտասարդի հարցին՝ սովորեցնելով, որ եթե նա իսկապես ցանկանում է մտնել հավիտենական կյանք, պետք է պահի պատվիրանքները։ Սա ոչ թե պնդում է, թե փրկությունը հնարավոր է միայն պատվիրաններով, այլ առաջին քայլն է, որպեսզի երիտասարդը հասկանա, թե որքան անկատար է իր պատկերացրած արդարությունը (զուտ բարություն անելը) և որքան շատ կարիք ունի աստվածային շնորհի։ Հիսուսը սկսում է այնտեղից, որտեղ գտնվում էր այդ մարդու ըմբռնումը՝ աստիճանաբար առաջնորդելով նրան դեպի իր հոգևոր թերությունների ճանաչում։