Մատթեոս 18:7

Այս խոսքում Հիսուսը միաժամանակ բացահայտում է աշխարհի կոտրված իրականությունը և մարդու անձնական պատասխանատվությունը․ գայթակղությունների գոյությունը ներկայացվում է որպես ընկած աշխարհի անխուսափելի հետևանք, սակայն դա երբեք չի արդարացնում այն մարդուն, ով դառնում է գայթակղության գործիք։ «Անհրաժեշտ է, որ գայթակղությունները գան» արտահայտությունը չի նշանակում, որ Աստված կամենում է չարը, այլ ցույց է տալիս, որ մարդու ազատ կամքի չարաշահումը անխուսափելիորեն բերում է գայթակղությունների։ Միևնույն ժամանակ «վա՛յ այն մարդուն» խոսքը ընդգծում է, որ յուրաքանչյուր ոք պատասխանատու է իր ազդեցության համար ուրիշների հավատքի և կյանքի վրա։ Այս համարը սովորեցնում է, որ աշխարհը կարող է լի լինել փորձություններով, բայց Աստծո առաջ խիստ դատապարտելի է այն վարքը, որը գիտակցաբար կամ անտարբերությամբ ուրիշին հեռացնում է ճշմարտությունից և փրկությունից։