Մատթեոս 18:4

Այս համարում Հիսուսը բացահայտում է, որ խոնարհությունը ոչ միայն երկնքի արքայություն մտնելու պայմանն է, այլ նաև այնտեղ մեծ լինելու միակ չափանիշը։ Նա ցույց է տալիս, որ ով իր սրտում մանկան նման խոնարհվում է՝ հրաժարվելով գերազանցության, ինքնահաստատման և առաջնության ձգտումից, հենց նա է մեծ Աստծո աչքում։ Այդպիսի խոնարհությունը թույլ չի տալիս մարդուն կենտրոնանալ սեփական արժանիքների վրա, այլ բացում է նրան Աստծո շնորհի համար։ Այս խոսքը հաստատում է Ավետարանի ընդհանուր սկզբունքը, ըստ որի Աստված հակառակվում է հպարտներին, իսկ խոնարհներին բարձրացնում է, ինչը նաև հստակ արտահայտված է Մատթեոս 23:12-ում։ Հիսուսը այսպիսով շրջում է նրանց ընկալած արժեհամակարգը՝ ցույց տալով, որ Աստծո արքայության մեծությունը ծնվում է խոնարհ սրտից, ոչ թե բարձր դիրքից։