Մատթեոս 18:28
Եվ երբ այդ ծառան դուրս եկավ, գտավ իր ծառայակիցներից մեկին, որը նրան հարյուր դահեկան էր պարտական։ Նա բռնեց նրան, խեղդում էր և ասում. «Վճարիր ինձ այն, ինչ պարտք ես ինձ»։
Թեև հենց նոր նրան ներել էին մի ահռելի՝ գրեթե անսահման պարտք, ծառան դուրս գալուն պես հանդիպում է մի ծառայակցի, որը նրան պարտք էր համեմատաբար փոքր գումար՝ հարյուր դահեկան։ Նա ոչ միայն չի վարվում ներողամտորեն, այլ գործում է հակառակը՝ դաժանությամբ բռնում է և նույնիսկ ֆիզիկական բռնության է դիմում խեղդելով ու պահանջելով ամբողջական հատուցում։ Հարյուր դահեկանը մի քանի ամսվա աշխատավարձի չափ էր, այսինքն՝ վճարելի, իրատեսական պարտք։ Այս պահվածքը վկայում է, որ առաջին ծառան իրականում չի գիտակցել այն ողորմությունը, որ ստացել էր։ Ներումը խորապես չէր փոխել նրա սիրտը։ Սա բացահայտում է կեղծ, մակերեսային ապաշխարության վտանգը, երբ մարդը ուրախանում է ներում ստանալով, բայց չի ապրում այդ ներման լույսով ու չի փոխանցում այն ուրիշներին։