Մատթեոս 14:31

Այս խոսքում միաժամանակ երևում են Հիսուսի ողորմությունն ու դաստիարակող հանդիմանությունը։ Նա իսկույն ձեռքը մեկնում է՝ ցույց տալով, որ Աստծո օգնությունը չի ուշանում, երբ մարդը սուզվում է վախի մեջ։ Պետրոսի փրկությունը նախորդում է հանդիմանությանը, ինչը բացահայտում է աստվածային սերը. Տերը նախ փրկում է, հետո ուսուցանում։ «Թերահավատ» կոչումը ցույց է տալիս, որ խնդիրը հավատքի բացակայությունը չէր, այլ դրա տատանումը․ Պետրոսը հավատքով դուրս եկավ նավից, բայց վախով շեղվեց՝ աչքը Հիսուսից տեղափոխելով դեպի փոթորիկը։ «Ինչո՞ւ երկմտեցիր» հարցը դատավճիռ չէ, այլ հոգևոր հայելի՝ ցույց տալու, որ հավատքը գործում է միայն այն ժամանակ, երբ կենտրոնացումը Քրիստոսի վրա է, ոչ թե հանգամանքների։ Այս դրվագը սովորեցնում է, որ նույնիսկ անկման պահին հավատացյալը չի կորցնում Տիրոջ փրկության հասնող ձեռքը, եթե աղաղակում է Նրան։