Մատթեոս 14:23

Այս համարը բացահայտում է Հիսուսի ծառայության ներքին և խորքային հիմքը՝ աղոթքը։ Մեծ հրաշքից և ժողովրդի խանդավառությունից հետո Նա չի մնում ամբոխի մեջ, այլ գիտակցաբար առանձնանում է՝ լինելու Հոր ներկայության մեջ։ Սա ցույց է տալիս, որ Աստծո կամքը չի որոշվում մարդկանց սպասումներով կամ հիացմունքով, այլ ծնվում է լուռ և անձնական հաղորդակցության մեջ։ Հիսուսի մենակությունը լեռան վրա հիշեցնում է, որ իրական զորությունն առաջանում է աղոթքից, ոչ թե արտաքին հաջողությունից։ Այս հատվածը սովորեցնում է, որ անգամ ամենաակտիվ և պտղաբեր ծառայության մեջ անհրաժեշտ է պահպանել առանձնանալու, լռության և Աստծո հետ կենդանի հաղորդակցության սովորույթը, քանի որ հենց այնտեղ է վերականգնվում ուժը և հստակեցվում ուղին։