Մատթեոս 12:36

Հիսուսը զգուշացնում է խոսքի արժեքի և դրա հետևանքների մասին։ «Դատարկ խոսք» ասելով՝ նա նկատի ունի այն խոսքերը, որոնք անիմաստ են, զուրկ են բարի նպատակից կամ վնաս են հասցնում այլոց՝ լինի դա ստով, զրպարտությամբ, ատելությամբ կամ պարզապես անիմաստությամբ։ Նման խոսքերն արտացոլում են մարդու սրտի վիճակը և կարող են բացասական ազդեցություն ունենալ ինչպես մարդու, այնպես էլ շրջապատի վրա։ Այս խոսքը հիշեցնում է, որ մեր խոսքերը՝ որքան էլ փոքր կամ անկարևոր թվան, ունեն հոգևոր նշանակություն։ Դրանք արձանագրվում են Աստծու կողմից և պետք է հաշվի առնվեն դատաստանի օրը։ Հիսուսն ընդգծում է, որ յուրաքանչյուր խոսք պատասխանատվություն է կրում և մարդը պետք է մտածված և պատասխանատու լինի իր ասածների համար։ Սա կոչ է խորը ինքնաքննության. արդյոք մեր խոսքերը կառուցո՞ւմ, մխիթարո՞ւմ են, թե՞ հակառակը՝ քանդում և վնասում են։ Նա զգուշացնում է նաև, որ դատաստանի օրը յուրաքանչյուր մարդ պատասխանատվություն է կրելու ոչ միայն գործերի, այլ խոսքերի համար ևս։