Մատթեոս 5:47

Հիսուսը այս խոսքում բացատրում է, որ քրիստոնեական սերը չի կարող սահմանափակվել միայն մերձավորների հանդեպ բարությամբ։ Եթե մարդը բարևում և բարություն է ցուցաբերում միայն իր հարազատներին կամ իր եղբայրներին, ապա նա ոչնչով չի տարբերվում աշխարհիկ մարդկանցից, ովքեր նույնն են անում։ Քրիստոսը սովորեցնում է, որ Իր հետևորդների սերը պետք է գերազանցի մարդկային բնական սահմանները՝ ընդգրկելով նույնիսկ հակառակորդներին։ Այս խոսքը կոչ է դեպի բարձրագույն սեր՝ որը չի բաժանում մարդկանց «մեր» և «օտար» խմբերի, այլ տեսնում է յուրաքանչյուր անձի որպես Աստծո պատկերով արարած։ Այսպիսով՝ Հիսուսը սովորեցնում է, որ սերը դառնում է կատարյալ միայն այն ժամանակ, երբ այն ազատ է փոխադարձության պայմաններից և արտացոլում է Աստծո անսահման ողորմությունը։