Մատթեոս 25:43

Այս խոսքերը կազմում են դատավճռի պատճառաբանության ամբողջական պատկերը։ Հիսուս Քրիստոսը մատնանշում է, որ անիրավների մեղքը ոչ թե բացահայտ չարությունն է, այլ անգործությունը, անտարբերությունն ու սրտի սառնությունը։ Նրանք տեսել են կարիքավորներին, բայց չեն արձագանքել։ Քաղցածին չկերակրելը, ծարավին ջուր չտալը, օտարին չընդունելը և հիվանդին կամ բանտարկյալին չայցելելը խորհրդանշում են այն հոգին, որը փակվել է սիրո գործերից։ Այս խոսքը ցույց է տալիս, որ Աստծո առաջ մեղավոր է ոչ միայն նա, ով վատ է անում, այլև նա, ով գիտի բարին և չի անում այն։ Քրիստոսն այստեղ բացահայտում է հոգևոր անտարբերության դատապարտելի բնույթը․ չտեսնել մերձավորի ցավը՝ նշանակում է չտեսնել Աստծուն։ Այս դատավճիռը հիշեցնում է, որ յուրաքանչյուր բաց թողած բարի հնարավորություն կորցրած շանս է՝ ծառայելու հենց Քրիստոսին։ Աստված չի դատում մարդկանց միայն խոսքերի կամ հավատքի խոստովանության հիման վրա, այլ ըստ գործած սիրո՝ այն սիրո, որն ապրում է ողորմության և կարեկցանքի արարքներում։