Մատթեոս 25:39

Այս խոսքը շարունակում է արդարների զարմացած արձագանքը՝ արտացոլելով նրանց սրտի խորը խոնարհությունը։ Նրանք հիշեցնում են Տիրոջը բոլոր հնարավոր իրավիճակները, որոնցում կարող էին ծառայել Նրան, բայց երբեք չեն մտածել, որ այդ ծառայությունները ուղղված էին հենց Քրիստոսին։ Նրանց հարցը չի բխում չիմացությունից, այլ անկեղծ զարմանքից, որովհետև նրանք երբեք չեն գործել վարձքի ակնկալիքով։ Այս խոսքը ցույց է տալիս, որ ճշմարիտ հավատքն ու սիրո գործերը չեն չափվում այն գիտակցությամբ, թե ում ես օգնում, այլ՝ նրանով, թե ինչ սրտով և ինչ մղումով է դա արվում։ Քրիստոսը այս կերպ բացահայտում է միությունը Իր հետևորդների հետ՝ ասելով, որ յուրաքանչյուր բարի արարք՝ արված կարիքավորի համար, համարվում է Նրան մատուցված ծառայություն։ Այսպիսով, արդարների զարմանքը դառնում է հավատքի մաքրության վկայություն, որ նրանք սիրել են առանց հաշվարկի և գործել՝ առանց փառքի փնտրտուքի։