Մատթեոս 25:38

Այս խոսքը շարունակությունն է արդարների զարմացած պատասխանի։ Նրանց խոսքերը բացահայտում են այն խոր հեզությունը, որով նրանք չեն գիտակցել իրենց կատարած բարի գործերի արժեքը։ Արդարների համար օտարին ընդունելը կամ մերկին հագցնելը սովորական սիրո դրսևորում էր, ոչ թե գործ, որը պիտի հիշվեր կամ արժանանար գնահատանքի։ Նրանց համար ծառայելը բնական վիճակ էր՝ բխող ներքին հավատքից և կարեկցությունից։ Հիսուսը այս պատկերի միջոցով ցույց է տալիս, որ ճշմարիտ բարությունը չգիտակցված է և անձնական․ այն չի որոնում վարձատրություն, այլ ծնվում է սիրուց։ Արդարների հարցը՝ «Ե՞րբ տեսանք Քեզ», ցույց է տալիս նրանց սրտի մաքրությունը․ նրանք չգիտեին, որ ծառայելով մարդկանց՝ իրապես ծառայել են հենց Քրիստոսին։ Այսպիսով, այս խոսքը հիշեցնում է, որ յուրաքանչյուր անկեղծ արարք՝ արված կարիքավորների համար, ընդունվում է որպես անմիջական ծառայություն Տիրոջը։