Մատթեոս 25:35

Այս խոսքում Հիսուսը բացատրում է, թե ինչ հիմունքով են օրհնվածները ժառանգում թագավորությունը։ Նա ցույց է տալիս, որ իրական հավատքը միշտ արտահայտվում է սիրո միջոցով դրսևորվող գործերի մեջ։ Սովածին կերակրելը, ծարավին ջուր տալը և օտարին ընդունելը խորհրդանշում են ոչ միայն նյութական օգնությունը, այլև հոգևոր վերաբերմունքը՝ կարիքավորին բարի վերաբերմունք ցուցաբերելը։ Քրիստոսը նույնացնում է Իր անձը կարիքավորների հետ՝ ցույց տալով, որ յուրաքանչյուր բարի գործ, եթե կատարվում է սիրով և մաքուր սրտով, իրականում ուղղված է հենց Նրան։ Այս կերպ Նա սովորեցնում է, որ Աստծո հանդեպ ճշմարիտ սերը չի կարող անտարբեր մնալ մարդու կարիքի հանդեպ։ Այս խոսքը բացահայտում է քրիստոնեական կյանքի իրական էությունը․ հավատքը կենդանություն է ստանում միայն այն ժամանակ, երբ դառնում է գործող սիրո ուժ։ Արդարների բարի գործերը պարզապես զուտ բարեգործություն չեն, այլ՝ սրտի հավատարմությունից ծնված սիրո դրսևորում։ Այդ գործերի միջոցով նրանք ցույց են տալիս Աստծո ողորմությունը և իրենց կյանքով իսկ՝ դառնում Նրա բարության կենդանի վկաներ ամբողջ աշխարհում։