Մատթեոս 25:32

Հիսուսը շարունակում է նկարագրել վերջին դատաստանի տեսարանը՝ ընդգծելով, որ բոլոր ազգերը կհավաքվեն Նրա առաջ՝ առանց բացառության։ Սա ընդգծում է դատաստանի համընդհանուր բնույթը․ ոչ ոք չի կարող խուսափել այն օրը, երբ պետք է կանգնի Մարդու Որդու առջև։ Նկարագրության մեջ Քրիստոսը ներկայացվում է որպես հովիվ, ով բաժանում է ոչխարներին այծերից։ Ոչխարները խորհրդանշում են հնազանդ, սիրով լեցուն և ծառայող հոգիներին, իսկ այծերը՝ համառ, անտարբեր և անհնազանդ մարդկանց։ Այս համեմատությունը պարզ, բայց խոր խորհուրդ ունի․ ինչպես հովիվը ճանաչում է իր հոտը, այնպես էլ Քրիստոսը գիտի յուրաքանչյուր մարդու սրտի ընթացքը և հավատարմությունը։ Դատաստանի օրը բաժանումը կլինի արդար ու անշրջելի՝ ըստ գործերի, բայց նաև ըստ սրտի վերաբերմունքի Աստծո հանդեպ։ Այս խոսքը ոչ թե միայն դատավճռի պատկերի նկարագրություն է, այլ նախազգուշացում՝ ապրելու այնպիսի հավատքով, որ մարդը գտնվի ոչխարների՝ այսինքն՝ Քրիստոսին պատկանող հոտի մեջ։