Մատթեոս 25:11

Այս խոսքը ցույց է տալիս ուշացած զղջման ողբերգական պատկերը։ Հիմար կույսերը գալիս են այն ժամանակ, երբ դուռը արդեն փակվել է և նրանք դիմում են Փեսային՝ Քրիստոսին, աղաչելով՝ «Տե՛ր, Տե՛ր, բացիր մեզ համար»։ Սակայն նրանց ձայնը գալիս է այն պահին, երբ շնորհի ժամանակն ավարտված է։ Նրանց կրկնվող դիմումը ցույց է տալիս սրտի խուճապն ու ուշացած արթնացումը, բայց ոչ այն հավատքը, որը պիտի գործեր նախապես։ Սա հուշում է, որ կան պահեր, երբ աղոթքն այլևս չի բացում դուռը, որովհետև այն չհնչեց ժամանակին։ Հիսուսի խոսքը մեզ հիշեցնում է, որ փրկությունը չի հիմնվում վերջին վայրկյանի հուզական դիմումի վրա, այլ շարունակական հավատքի և յուր ժամանակին պատրաստվածության վրա։ Դուռը, որ բաց էր ժամանակին, փակվում է ոչ թե անողորմությամբ, այլ արդարությամբ՝ ցույց տալով, որ յուրաքանչյուրին տրված էր բավարար ժամանակ պատրաստվելու։