Մատթեոս 24:30

Հիսուսն այս խոսքում բացահայտում է Իր երկրորդ գալուստի վեհատեսիլ պատկերը՝ որպես Դանիելի մարգարեության կատարում (Դան. 7.13)։ Նույն խոսքը Նա կրկնում է նաև խաչելությունից առաջ՝ կանգնած Գերագույն քահանայի՝ Կայիափայի և խորհրդարանի (սինեդրիոնի) առաջ (Մտթ. 26.64բ): «Մարդու Որդու նշանը» շատ մեկնաբանների կողմից հասկացվում է որպես Խաչի նշան՝ Քրիստոսի փրկագործության հավիտենական հիշեցումը, որը պիտի երևա երկնքում որպես Իր աստվածային իշխանության նշան։ «Երկրի ցեղերի ողբը» արտահայտում է մարդկանց երկակի արձագանքը՝ ապաշխարության և զղջման, ովքեր հավատացին և ովքեր մերժեցին ճշմարտությունը։ Քրիստոսի գալուստը «զորությամբ և մեծ փառքով» ցույց է տալիս, որ Նա վերադառնում է ոչ թե որպես ծածուկ մարգարե, այլ որպես Տեր և Դատավոր, որպեսզի ավարտի պատմությունը և հաստատի արդարությունը։ Այս խոսքը միավորում է անցյալը, ներկան և ապագան՝ հիշեցնելով, որ Նա, ով մի անգամ խաչվեց մարդկանց փրկության համար, կերևա աշխարհին՝ աստվածային փառքով ու զորությամբ լեցուն։