Մատթեոս 24:15

Հիսուսն այստեղ հիշեցնում է Դանիելի մարգարեությունը՝ կապված «ավերածության պղծության» տեսիլքի հետ, որը կանխատեսում էր սրբության վայրի սրբապղծում։ Այս խոսքը ունի խոր երկակի իմաստ․ մի կողմից այն վերաբերվում է Երուսաղեմի տաճարի ապականությանը, իսկ մյուս կողմից՝ ցույց է տալիս ապագա հոգևոր իրականությունը, երբ սրբությունը ոտնատակ է տրվում մարդկային ամբարտավանությամբ։ Հիսուսն ավելացնում է՝ «կարդացողը թող հասկանա», այսինքն՝ թող չբավարարվի արտաքին իմացությամբ, այլ խորհի խորհրդի խորության վրա։ Այս խոսքը կոչ է դեպի հոգևոր ըմբռնում՝ հասկանալու, որ երբ սրբությունը դադարում է իշխել մարդու սրտում, այնտեղ սկսվում է ավերումը։ Իրապես, այս մարգարեությունը առաջին հերթին կատարվեց Տաճարի կործանմամբ, բայց իր հոգևոր իմաստով շարունակվում է ամեն անգամ, երբ մարդը թողնում է Աստծո ներկայությունը ու սրբությունը փոխարինում է մարդկային փառքով։