Մատթեոս 20:8
Եվ երբ իրիկուն եղավ, այգու տերը իր տան վերակացուին ասաց. “Կանչիր մշակներին և տուր նրանց վարձը՝ սկսած վերջիններից մինչև առաջինները”։
Այս համարում գալիս է առակի առանցքային պահը՝ վարձատրության ժամը։ Օրվա վերջում՝ երեկոյին, այգու տերը հրահանգում է վերակացուին (որը կարելի է հասկանալ որպես Քրիստոսի կամակատար՝ հրեշտակ կամ դատավորի կերպար), կանչել բոլոր աշխատածներին ու վճարել նրանց։ Սակայն տերը հրահանգում է սկսել վերջիններից, այսինքն՝ նրանցից, ովքեր ամենաքիչն են աշխատել։ Սա դիտավորյալ է, որպեսզի առաջինները տեսնեն, թե ինչպես են վարձատրվում վերջինները և հենց դրա միջոցով էլ բացահայտվի առակի հիմնական ուղերձը, որ Աստծո շնորհը գերազանցում է մարդկային հաշվարկները։ Այս պահից սկսում է բացահայտվել հավասար վարձատրության առեղծվածը, որը հպարտների համար կարող է անընդունելի թվալ, իսկ շնորհով ապրողների համար այն մեծ մխիթարություն է։