Մատթեոս 20:31

Այս համարը ցույց է տալիս հավատքի տոկունություն և հոգևոր վճռականություն՝ ընդդեմ արտաքին խոչընդոտների։ Ամբոխը, նրանց օգնելու փոխարեն, հակառակը՝ սաստում էր։ Սակայն կույրերի հավատքը ուժեղ էր մարդկանց ձայնից։ Նրանք չէին կարող տեսնել Հիսուսին, բայց գիտեին, որ Նա կարող է լսել իրենց, և դա նրանց համար բավական էր։ Այս դրվագը բացահայտում է հավատքի երեք կարևոր հատկանիշ՝ 1) Համբերություն և համառություն — Նրանք չեն դադարում աղաչել, մարդկանց կողմից իրենց լռեցնելու փորձի ժամանակ անգամ։ 2) Խոնարհություն և սրտի խոր ցավ — նրանք չեն բարկանում ամբոխի վրա, այլ շարունակ աղաչում են նույն ողորմության համար։ 3) Ավելի խորացող հավատք — որքան շատ են արգելում, այնքան զորանում է նրանց ձայնը, որովհետև ճշմարիտ հավատքը չի լռում նույնիսկ ամբողի դիմադրության առաջ։ Այս պատմությունը նաև խորհրդանշական է այն իմաստով, որ ամբոխը հաճախ ներկայացնում է աշխարհիկ մտածողությունը, որը խանգարում է մարդուն դիմել Աստծուն, սակայն նա, ով իսկապես հավատում է, չի լռում։ Նման հավատքն է, որ ի վերջո դառնում է լսելի Տիրոջ առջև։