Մատթեոս 20:19

Այս խոսքը Հիսուսի չարչարանքների կանխագուշակության ավարտն է և միաժամանակ՝ հաղթական հույսի խոսքը։ Այստեղ Տերը հստակ նշում է այն հաջորդականությունը, որով պիտի կատարվի Իր փրկագործական առաքելությունը՝ մատնություն, ծաղր, ծեծ, խաչելություն և հարություն։ «Կհանձնվի հեթանոսներին» արտահայտությամբ Հիսուսն ի նիկատի ուներ, որ պետք է հանձնվի հռոմեացիների ձեռքը, ովքեր պետք է իրականացնեն խաչելությունը։ Սա ցույց է տալիս, որ հրեաների կրոնական դատաստանը միախառնվելու էր քաղաքական իշխանության վճռին։ Այս կերպ հստակ է դառնում մարգարեների խոսքը, թե Տիրոջ Ծառան պետք է տառապի բոլորի մեղքերի համար։ «Ծաղրվել և գանահարվել» բառերը ընդգծում են այն նվաստացման չափը, որին ենթարկվեց Հիսուսը՝ անմեղ Աստծո որդին ողջ մարդկության մեղքերի փրկագնման համար։ Բայց վերջում հնչում է ամենակարևոր խոսքը՝ «Եվ երրորդ օրը հարություն կառնի», որը ամբողջովին փոխում է նախորդ ցավալի պատկերը։ Այս նախասացությամբ Հիսուսը ցույց է տալիս, որ չարչարանքները չեն ավարտվում մահվամբ, այլ վերածվում են հաղթանակի։ Նա գնում է դեպի մահ՝ ոչ պարտությամբ, այլ փրկությամբ, որպեսզի Իր հարությամբ հաստատի կյանքի նոր իրականությունը։ Այսպիսով՝ այս համարը ամբողջացնում է ավետարանի սիրտը․ խաչը և հարությունը միասին կազմում են Աստծո փրկության կարևոր ծրագիրը։