Մատթեոս 2:14

Այս համարը վկայում է Հովսեփի անհապաղ և լիակատար հնազանդությունը Աստծո հրամանի նկատմամբ։ Նա չսպասեց լուսաբացին կամ հանգամանքների որոշակիացմանը, այլ գիշերով՝ առանց երկմտելու, վերցրեց մանկանը և Մարիամին ու մեկնեց Եգիպտոս։ Հովսեփի արագ արձագանքը ցույց է տալիս նրա հավատքի գործող բնույթը․ նա ոչ միայն լսեց, այլև անհապաղ կատարեց։ Այս դրվագը նաև խորհրդանշում է, որ Աստծո կամքը հաճախ պահանջում է արագ և վճռական քայլեր՝ նույնիսկ անորոշության պայմաններում։ Գիշերային փախուստը, որը թվում էր վտանգավոր, իրականում դարձավ Փրկչի պահպանության ճանապարհ։