Մատթեոս 17:16

Քրիստոսի պայծառակերպությունից հետո, տեսարանը փոխվում է: Նրանք կանգնում են ցավով լի իրականության առջև, որտեղ մի հայր, ծնկի իջած ու խոնարհաբար աղաչում է իր որդու համար՝ ով տառապում էր լուսնոտությամբ, որը դիվային ազդեցությամբ պայմանավորված հոգեվիճակ է։ Հիվանդի կրակի կամ ջրի մեջ ընկնելը, ներկայացված է ոչ միայն որպես ֆիզիկական վտանգ, այլ խորհրդանշում է հոգու վտանգավոր տատանումը կործանարար ուժերի միջև։ Տղայի հայրն ասում է, որ նույնիսկ Հիսուսի աշակերտները չեն կարողացել բժշկել, ինչը մատնանշում է մարդկային սահմանափակությունն ու թերացած հավատքը։ Այս իրավիճակը ցույց է տալիս, որ մինչ Հիսուսի հարությունը և Սուրբ Հոգու իջնումը, աշակերտների հավատքն ու հոգևոր իշխանությունն անկայուն էին։ Նրանք չեն հասկացել, որ նման հրաշքները պահանջում են ոչ միայն հավատք, այլ նաև աղոթքով լի կապ Աստծո հետ։ Այս համարը նախապատրաստում է Հիսուսի ուսուցման կարևոր միտքը՝ հավատքի և աղոթքի մասին։