Մատթեոս 17:12

Այս խոսքով Հիսուսը բացահայտում է, որ Եղիայի գալստյան խոստումն (Մաղ.4:5) արդեն իրականացվել է, սակայն մարդիկ չկարողացան ճանաչել Աստծո ուղարկածին և նրա հետ վարվեցին ըստ իրենց կամքի՝ մերժելով ու հալածելով նրան (հաջորդ համարից երևում է, որ խոսքը Հովհաննես մկրտչի մասին է)։ Այդ մերժումը ցույց է տալիս մարդու սրտի կուրությունը, որը չի ճանաչում Աստծո գործը, երբ այն չի համընկնում իր սպասումներին։ Հիսուսը այս խոսքում նաև նախապես հայտնում է, որ նույն ճակատագիրն է սպասվում Իրեն՝ որպես Մարդու Որդու, քանի որ Աստծո ուղարկված ճշմարտությունը հաճախ ընդունվում է ոչ հավատքով, այլ հակադրությամբ։ Այս դրվագը ցույց է տալիս, որ մարգարեական ծառայությունն ու փրկագործական ուղին անցնում են մերժման և տառապանքի միջով, սակայն հենց այդ ճանապարհով է իրականացվում Աստծո կամքը։