Մատթեոս 15:33

Թեև աշակերտները մեկ անգամ արդեն ականատես էին եղել՝ ինչպես Հիսուսը հրաշքով կերակրեց 5000 մարդու (Մատթեոս 14:13–21), այստեղ նրանք կրկին զարմանում են ու հարց են տալիս, կարծես մոռացած լինեն անցած հրաշքը։ Սա ցույց է տալիս, որ նույնիսկ Հիսուսի ամենամոտ հետևորդներն էլ հաճախ շփոթվում էին, երբ կանգնում էին նոր խնդրի առջև։ Նրանց հարցը՝ «որտեղի՞ց մեզ այդքան հաց», վկայում է մարդկային սահմանափակ մտածողության մասին։ Նրանք նայում էին իրավիճակին բնական աչքով, անապատային պայմաններով և չէին պատկերացնում նոր հրաշքի հնարավորություն։ Սակայն Հիսուսն այս փորձության միջոցով կրկին պատրաստվում է բացահայտել, որ Աստծո ողորմությունն ու զորությունը ժամանակի ու վայրի սահմանների մեջ չեն պարփակվում։ Նա, ով կարողացավ կերակրել 5000-ին, կարող է նույնն անել կրկին։ Այս հատվածը նաև մեզ հուշում է, որ մոռանալ նախորդ օրհնությունները, նշանակում է կրկին ընկնել անհավատության մեջ, մինչդեռ Աստված նույնն է երեկ, այսօր և հավիտյան։