Մատթեոս 1:9

Այս համարը շարունակում է Դավթի արքայական տոհմը՝ ընդգրկելով Հուդայի այն թագավորներին, որոնց ժամանակ եղել են թե՛ հավատարմություն, թե՛ դավաճանություն Աստծուն։ Ոզիան (կամ Օզիան, նույն՝ Ազարիա) երկար ժամանակ արդար և հաջողակ թագավոր էր, բայց հպարտությունից ընկավ և բորոտությամբ պատժվեց (Բ Մնացորդաց 26:3–21)։ Նրա որդի Հովաթամը մնաց բարեպաշտ և արդար, ամրացնելով երկրի հիմքերը։ Աքազը՝ նրա որդին, դարձավ հակառակ օրինակ՝ ներմուծեց կուռքերի պաշտամունքը և նույնիսկ իր իսկ որդուն զոհաբերեց (Բ Մնացորդաց 28:1–4)։ Սակայն նրա որդի Եզեկիան դարձավ բարեպաշտ թագավոր՝ վերականգնելով Տիրոջ պաշտամունքը, մաքրելով տաճարը և ապավինելով Աստծուն նույնիսկ Ասորեստանի սպառնալիքի ժամանակ (Դ Թագավորաց 18:1–7)։ Այս սերնդային շղթան ցույց է տալիս, որ Աստծո խոստումը չի խախտվում անգամ բարոյական անկման ժամանակ, և մեսիական գիծը պահպանվում է շնորհի զորությամբ։